Ondank is ‘s werelds loon
Het is algemeen bekend dat ik goed voormijn personeel zorg. Ik houd steeds de wacht. Verder controleer ik debuurt. Dat is nodig want er loopt hier heel wat gespuis rond.Speciaal met x93Die enex94 heb ik wat te stellen. Als die naar debrievenbus op de hoek loopt, ga ik voor de zekerheid maar even mee.Ik ben tenslotte erg zuinig op haar. Want zij verzorgt op zaterdagvoor mijn speciale blikje. Stel je voor dat haar iets overkomt. Ikvertrouw er niet op dat x93Die anderex94 dan haar taak behoorlijkoverneemt. Als zij naar de schuur gaat loop ik ook even mee. Immersdaar staan allerlei gevaarlijke spullen. En je weet maar nooit. Ookgisteren was ik weer meegelopen. Ze moest allerlei spullen tevoorschijn halen. Dus ik zie er nauwlettend op toe dat haar nietsoverkomt. En wat denk je? Doet ze de deur dicht, terwijl ik nogbinnen ben!
Blijkbaar word ik niet eens gemist. ‘sAvonds laat, vroeg zij aan x93Die anderex94 of hij mij al gezien had.’Nee, zei hij, maar dat is toch niets bijzonders? Ze is wel vakerweg.’ Veel later, toen ze allang naar bed was gegaan, kwam ze weernaar beneden. Opnieuw vroeg ze waar ik toch bleef. Ik was metetenstijd ook al niet thuis geweest. Opeens kreeg zij een helderidee. ‘Ik ben vanmiddag nog in de schuur geweest. Zou ze daar somszitten?’ ‘Ik zal straks eens gaan kijken’ sprak x93Die anderex94. Hijvond het blijkbaar niet nodig om direct te gaan kijken. Daarop gingx93Die enex94 maar weer naar bed. Na een poosje ging x93Die anderex94toch maar eens kijken. De automatische verlichting in de tuin sprongaan. Hij deed de schuur open en stak ook daar het licht aan. En jawelhoor, daar zag hij mij. ‘Sukkeltje’ riep hij. Ik rende tussen zijnbenen door en de vrijheid tegemoet. Ik gelijk door het luik naarbinnen. Gelukkig begreep hij dat het nodig was mij gerust te stellen.Direct vulde hij mijn etensbak. Daar heb ik wat van geknabbeld. Nietveel, want ik was nog behoorlijk onder de indruk van deze langdurigeeenzame opsluiting. ‘Ze zat inderdaad in de schuur’ , riep hij naarboven. Later ben ik mij bij x93Die enex94 gaan melden. Denk maar nietdat zij behoorlijk haar verontschuldiging aanbood. Ik begrijp daarniets van. Ik zorg wel permanent voor haar, en dan word ik zondervorm van proces opgesloten in de schuur. Uren heb ik daarvastgezeten. Zo zie je maar, stank voor dank!
Omdat x93Die anderex94 mij bevrijdheeft, ben ik maar een poosje boven op hem gaan liggen. Dat doe ikvaker, dan slaapt hij vlug in. Ik toon wel mijn dankbaarheid. Ik weettenslotte hoe het hoort.