Sneeuw
Ik moet er niks van hebben. Die wittetroep doet zeer aan mijn voetjes. Natuurlijk moet ik af en toe naarbuiten. Maar dat is niet voor de lol. Ik kan natuurlijk mijn plichtenniet verzaken, maar ik beperk mijn activiteiten tot het hoogstnoodzakelijke. Veel tijd breng ik door op mijn grote bed. Ook devensterbanken zijn een goede plek, zo boven de verwarming. Hoewel datook weer problemen kan geven. Vanmiddag kwam Swiepie, de verliefdecrimineel van twee huizen verderop, even langs. Die sprong buiten opmijn vensterbank. x93Die anderex94 maakte mij er op attent. Dus gingik er met een noodgang op af. Maar goed dat er dubbele ramen zijn.Want ik kwam zo hard aan, dat een pot met orchideexebn met eendaverende klap op de grond terecht kwam. In wel 20 stukken. Ook aardeen nogal wat water erbij. Dat leverde een hoop commentaar van x93Dieenex94 op. Ze vond het helemaal niet leuk. Maar ja, ik moest toch weleven reageren toen die woesteling zo brutaal naar binnen zat tegluren. Vanzelfsprekend was ik me ook een hoedje geschrokken. Enomdat ik met een bons tegen het raam aankwam was S. ook directvertrokken. Al met al zijn dit geen leuke dagen voor mij. Ik houd medan maar bezig met x93Die tweex94. Met name x93Die anderex94 kan opmijn belangstelling rekenen. Ik lig veel op zijn kniexebn. Dat kantenminste als hij die vieze kamerjas niet aanheeft. Hij weet dat ikdaar een gruwelijke hekel aan heb. Dus als ik mij ‘s morgens vroegmeld, doet hij netjes zijn kamerjas opzij, zodat ik mij op de zijdenpyjama kan nestelen. Dat voelt wel goed aan.
Van de week was ik ‘s nachts een beetjeuiig. Ik danste vrolijk op het dekbed. Zeker als hij dan beweegt ishet net alsof er onder het dekbed een muis tekeer gaat. Daar springik dan boven op. Zo belandde ik op zijn borst. Dat lag heelplezierig. Vooral als hij dan rustig ligt. Op de een of andere manierwordt x93Die enex94 dan jaloers. Zij wil dan dat ik ergens anders galiggen. Maar dat maak ik zelf wel uit. Na een poos draait hij zichtoch op zijn zij, zodat ik weer een ander plekje moet vinden.

8 January 2010 at 00:14
Wij komen je een poeslief 2010 wensen. Het jaar waarin je vast nr. 100 ook zal halen.
Al kan je van onze Mica nog wel wat leren. Hij heeft vorig jaar ook flink opgeruimd. Nu is er geen piep meer te horen of te zien. En wat moet je dan?
Dus Mica is nu blij met de sneeuw. Kan hij sneeuwracen en soms sneeuwballen vangen (als onze baas en vrouw mee willen werken).
Volgens Mica is de sneeuw juist superleuk.
Ik (Knappe Joe) denk daar anders over. Net als Pansy. Zal wel aan Brits karakter liggen.
Nog veel muis en gespuis plezier!
Groetzzz en Proetzzz van ons,
Knappe Joe & Mica & Pansy (Pansy is ons nieuwste lid van de mand)